Malarstwo

Sztukę formowania obrazu abstrakcyjnego proponowaną przez Piotra Pasiewicza wyróżniają dwie cechy. Pierwszą z nich jest zupełny przypadek, czyli poddanie się nieregularnej formie. Jednak autor, z przypadku jaki powstał na płótnie, wyciąga treść, dodając uzupełniające elementy, które ostatecznie tworzą zgraną harmonię kompozycji i barwy. W ten sposób pokazuje jak można stworzyć z niego określoną jakość. Drugą zaś cechą obrazów Pasiewicza, jest przemyślana forma, która bazuje na przypadkowości. Widzimy pracę od początku do końca przemyślaną, usystematyzowaną, bazującą na wcześniej sporządzonych szkicach. Oba sposoby wyrażania poprzez obraz śmiało mogę nazwać „kontrolowanym przypadkiem”, co zdecydowanie jest zaletą i wyróżnia twórczość Pasiewicza na artystycznym polu.

 [:pl]

Sztukę formowania obrazu abstrakcyjnego proponowaną przez Piotra Pasiewicza wyróżniają dwie cechy. Pierwszą z nich jest zupełny przypadek, czyli poddanie się nieregularnej formie. Jednak autor, z przypadku jaki powstał na płótnie, wyciąga treść, dodając uzupełniające elementy, które ostatecznie tworzą zgraną harmonię kompozycji i barwy. W ten sposób pokazuje jak można stworzyć z niego określoną jakość. Drugą zaś cechą obrazów Pasiewicza, jest przemyślana forma, która bazuje na przypadkowości. Widzimy pracę od początku do końca przemyślaną, usystematyzowaną, bazującą na wcześniej sporządzonych szkicach. Oba sposoby wyrażania poprzez obraz śmiało mogę nazwać „kontrolowanym przypadkiem”, co zdecydowanie jest zaletą i wyróżnia twórczość Pasiewicza na artystycznym polu.